ذكر سلطنت سلطان فيروزشاه آن جناب پادشاهى بود به صفات حميده و اخلاق پسنديده آراسته و به مكارم ذات و جودت صفات پيراسته و به صحبت علما و فضلا به غايت مايل و همگى همّتش مقصور بر تحقيق مسايل ، رايت عدل‌گسترى و لواى دين‌پرورى در عصر آن پادشاه عاليجاه همواره برافراشته بود . رعايا و براياى هندوستان در زمان دولت هيچ پادشاهى فراغت نداشته‌اند كه در زمان او . چون عمر آن پادشاه دريانوال به نود سال رسيد ، در سنهء احدى و ثمانين و سبعمايه [ 781 ] خلف رشيد خود محمد شاه را وليعهدى داده به سلطان ناصر الدين ملقّب گردانيد و لواى سلطنت او را مرتفع ساخته به اوج كيوان رسانيد . چون آن جناب به غايت بىاعتدال بود ، امرا از اطوار « 1 » ناهموار او به تنگ آمده با وى مخالف شدند ؛ بعد از محاربه فرار نمود . سلطان فيروز رقم عزل بر سلطنت او كشيده به جهت انتظام مملكت ، نبيرهء خود تغلق خان بن فتح خان را وليعهدى داد و در چهارم شوّال سنهء تسعين و سبعمايه [ 790 ] از اين سراى سريع الزوال انتقال فرمود . ايّام سلطنتش سى و هشت سال و نه ماه بود . بعد از وى سلطان تغلق شاه بن فتح خان به موجب فرمان بر تخت سلطنت دهلى نشسته به سلطان غياث الدين موسوم شد و بعد از پنج ماه و ده روز كه در حكومت گذرانيده بود به دست امرا كشته شد و بعد از وى ابو بكر شاه بن ظفر خان به پادشاهى نشست و بعد از دو سال و چهار ماه او نيز كشته شد و بعد از وى باز سلطان محمد شاه بن فيروز شاه كه از امرا فرار نموده بود ، تغيير اطوار خود داده ديگر بار بر مسند سلطنت قرار گرفت و در شهور سنهء تسع و تسعين [ 212 ] و سبعمايه [ 799 ] در گجرات شهرى بنا نهاده ، محمدآباد نام كرد . مظفّر خان را كه شرابدار سلطان فيروز بود ، به تجديد چتر شاهى بر سرش داشته ، مرتبهء او را بر سابق افزود و مدّت سلطنت محمد شاه شش سال بود . بعد از او پسرش همايون خان ملقّب به سلطان علاء الدين گرديد و يك ماه سلطنت كرده به مرض مفاجا درگذشت . بعد از او برادرش سلطان محمود شاه در سن نه سالگى والى دهلى گرديده ملقّب به سلطان ناصر الدين گشت . در ايّام او بعضى از امرا نصرت خان بن فيروز شاه را به پادشاهى برداشته علم مخالفت

--> ( 1 ) . اصل : طور .